{"id":580,"date":"2023-10-20T14:56:39","date_gmt":"2023-10-20T14:56:39","guid":{"rendered":"https:\/\/sztefan.pl\/?p=580"},"modified":"2023-10-24T18:56:29","modified_gmt":"2023-10-24T18:56:29","slug":"hiroszima-na-przekor-historii-zyjaca-pelnia-zycia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/2023\/10\/20\/hiroszima-na-przekor-historii-zyjaca-pelnia-zycia\/","title":{"rendered":"Hiroszima, na przek\u00f3r historii, \u017cyj\u0105ca pe\u0142ni\u0105 \u017cycia"},"content":{"rendered":"\n

Rano autobusem podjechali\u015bmy na dworzec kolejowy, \u017cegnaj\u0105c pi\u0119kne Kioto, bo czeka\u0142 na nas ju\u017c kolejny cel podr\u00f3\u017cy, czyli Hiroszima. Na dworcu odnale\u017ali\u015bmy nasz shinkansen Nozomi (czyli Nadzieja), wskoczyli\u015bmy do niego i ruszyli\u015bmy w drog\u0119. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Do pokonania mieli\u015bmy 366 km, co zabra\u0142o Nozomi mniej wi\u0119cej 1 godzin\u0119 i 40 minut, tak drodzy pasa\u017cerowi IC, da si\u0119… Podr\u00f3\u017c jak zawsze by\u0142a b\u0142yskawiczna, komfortowa i mi\u0142a, w dodatku z klasycznym japo\u0144skim obrazkiem.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W \u015brodku Nozomi<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ta umiej\u0119tno\u015b\u0107 zasypiania Japo\u0144czyk\u00f3w w ka\u017cdej pozycji i w ka\u017cdym miejscu nieustannie nas fascynowa\u0142a, to dziewcz\u0119 chwil\u0119 pospa\u0142o, po czym za\u0142o\u017cy\u0142o szk\u0142a kontaktowe, zgarn\u0119\u0142o ksi\u0105\u017cki i na kolejnej stacji pomaszerowa\u0142o pewnie na uczelni\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Zwr\u00f3\u0107cie jeszcze uwag\u0119, jak szczeg\u00f3\u0142owe s\u0105 informacje w shinkansenie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Zanim si\u0119 obejrzeli\u015bmy, ju\u017c byli\u015bmy na miejscu. Hotel mieli\u015bmy mniej wi\u0119cej w po\u0142owie drogi mi\u0119dzy dworcem a Parkiem Pokoju, czyli blisko, dlatego dzielnie ruszyli\u015bmy na piechot\u0119. Musimy przyzna\u0107, \u017ce dziwnie si\u0119 chodzi po ulicach Hiroszimy, bo ten kontrast mi\u0119dzy tym co widzimy, czyli pe\u0142ne \u017cycia, zadbane, nowoczesne miasto, a tym, co wiemy, \u017ce tu zasz\u0142o, jest bardzo silny. Miasto ma sw\u00f3j urok: jest bardzo \u0142adnie po\u0142o\u017cone, z wyj\u0105tkiem cz\u0119\u015bci portowej otaczaj\u0105 je pi\u0119kne zielone wzg\u00f3rza, poprzecinane jest kana\u0142ami nad kt\u00f3rymi poprowadzono mosty, jest tu bardzo du\u017co zieleni i nowoczesnych budynk\u00f3w. Tylko gdy patrzy si\u0119 na to, to jednak smutno si\u0119 robi na my\u015bl, \u017ce przecie\u017c jednym z czynnik\u00f3w, kt\u00f3ry wp\u0142yn\u0105\u0142 na wyb\u00f3r Hiroszimy jako celu ataku by\u0142o w\u0142a\u015bnie to po\u0142o\u017cenie miasta. Otaczaj\u0105ce je wzg\u00f3rza mia\u0142y wzmocni\u0107 efekt wybuchu, w porcie stacjonowa\u0142a japo\u0144ska marynarka wojenna, na zamku by\u0142y koszary armii, a most Aioi by\u0142 punktem orientacyjnym dla za\u0142ogi Enola Gay. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Nowa Hiroszima<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W\u0119drujemy ulicami Hiroszimy<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Spokojnymi uliczkami doszli\u015bmy do naszego hotelu, tu zostawili\u015bmy znowu nasze plecaki i poszli\u015bmy w kierunku Parku Pami\u0119ci. I ju\u017c po drodze co chwil\u0119 mijali\u015bmy kolejne miejsca pami\u0119ci, czytaj\u0105c o dzieciach, kt\u00f3re zgin\u0119\u0142y w stoj\u0105cych tu szko\u0142ach. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kolejne miejsce upami\u0119tniaj\u0105ce ofiary bomby<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Doszli\u015bmy do ko\u0144ca alei i to ju\u017c by\u0142o to – miejsce nad kt\u00f3rym by\u0142o hipocentrum wybuchu. Troch\u0119 nastr\u00f3j nam na ten widok siad\u0142, dlatego poszli\u015bmy najpierw do kawiarenki naprzeciwko muzeum, \u017ceby kaw\u0105 i ciastkiem troch\u0119 doda\u0107 sobie kura\u017cu. W kawiarence wypatrzyli\u015bmy takie pi\u0119kne orchidee, jak najbardziej \u017cywe i naturalne.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Postanowili\u015bmy zacz\u0105\u0107 najpierw od spaceru po Parku, a do muzeum skierowali\u015bmy si\u0119 na ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Park Pami\u0119ci<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Widok na muzeum<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Cenotaf czyli Grobowiec Pami\u0119ci, w tle P\u0142omie\u0144 Pokoju i Kopu\u0142a Genbaku<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Cenotaf z bliska<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
P\u0142omie\u0144 Pokoju<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Te trzy pomniki stoj\u0105 w jednej linii i szczerze m\u00f3wi\u0105c trudno nie przej\u015b\u0107 obok nich w milczeniu i zadumie. P\u0142omie\u0144 Pokoju pali si\u0119 od sierpnia 1964 roku i b\u0119dzie si\u0119 pali\u0142 tak d\u0142ugo, a\u017c na \u015bwiecie nie zostanie ani jedna sztuka broni j\u0105drowej. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pomnik Pokoju dla Dzieci<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

To kolejne miejsce, kt\u00f3re zrobi\u0142o na nas ogromne wra\u017cenie, zw\u0142aszcza, \u017ce trafili\u015bmy akurat na ma\u0142\u0105 uroczysto\u015b\u0107. Wok\u00f3\u0142 pomnika zgromadzi\u0142y si\u0119 dzieci z nauczycielami i ka\u017cda z klas sk\u0142ada\u0142a u st\u00f3p pomnika d\u0142ugie \u0142ancuchy z papierowych \u017curawi. Dziewczynka na pomniku to Sadako Sasaki. My nale\u017cymy do pokolenia, kt\u00f3re uczy\u0142o si\u0119 o jej historii, ale tym, kt\u00f3rzy nie znaj\u0105 tej opowie\u015bci ju\u017c j\u0105 przedstawiamy: w chwili wybuchu Sadako mia\u0142a dwa lata i znajdowa\u0142a si\u0119 2 kilometry od hipocentrum. Cho\u0107 wielu jej s\u0105siad\u00f3w zgin\u0119\u0142o na miejscu, ona nie zosta\u0142a ranna. Niestety jak i inne osoby znajduj\u0105ce sie w Hiroszimie tego dnia, zosta\u0142a poddana bardzo silnemu napromieniowaniu, w kt\u00f3rego wyniku kilka lat p\u00f3\u017cniej zdiagnozowano u niej bia\u0142aczk\u0119. Sadako bardzo chcia\u0142a \u017cy\u0107 i wr\u00f3ci\u0107 do zdrowa, walczy\u0142a jak mog\u0142a, dlatego postanowi\u0142a z\u0142o\u017cy\u0107 z papieru tysi\u0105c \u017curawi i modli\u0107 si\u0119 o swoje wyzdrowienie. Zgodnie z tradycyjnymi wierzeniami japo\u0144skimi, z\u0142o\u017cenie origami w tym kszta\u0142cie spe\u0142nia jedno \u017cyczenie, ona \u017cyczy\u0142a sobie zdrowia. Z\u0142o\u017cy\u0142a ponad tysi\u0105c \u017curawi, niestety po d\u0142ugich cierpieniach w pa\u017adzierniku 1955 roku zmar\u0142a.<\/p>\n\n\n\n

Pomnik udekorowany jest origami nades\u0142anymi przez dzieci z ca\u0142ego \u015bwiata. Nie da si\u0119 tamt\u0119dy przej\u015b\u0107 z suchymi oczami.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Genbaku domu – Kopu\u0142a Bomby Atomowej zwana te\u017c Pomnikiem Pami\u0119ci<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"
A tak to wygl\u0105da\u0142o 6 sierpnia 1945 roku <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kopu\u0142a Genebaku to ci\u0105gle \u017cywy dow\u00f3d co miasto to przesz\u0142o. Kiedy\u015b by\u0142 to pi\u0119kny, bardzo reprezentacyjny i wybudowany w europejskim stylu budynek Hali Promocji Przemys\u0142u, zaprojektowany na pocz\u0105tku XX wieku przez czeskiego architekta. Wybuch nast\u0105pi\u0142 w powietrzu, 150 m od niej. By\u0142a tak blisko, \u017ce fala uderzeniowa rozesz\u0142a si\u0119 niemal dok\u0142adnie nad ni\u0105, dlatego jako w\u0142a\u015bciwie jedyny w tym miejscu budynek, nie obr\u00f3ci\u0142a si\u0119 natychmiast w gruzy. <\/p>\n\n\n\n

W okolicy kopu\u0142y mo\u017cna jeszcze ciagle spotka\u0107 wolontariuszy – prawdziwych hibakusha, jak po japo\u0144sku okre\u015bla si\u0119 tych, kt\u00f3rzy prze\u017cyli wybuch bomy atomowej, kt\u00f3rzy opowiadaj\u0105 o tym, co przeszli.<\/p>\n\n\n\n

St\u0105d poszli\u015bmy do muzeum. Idzie si\u0119 tam przez kolejne sale w milczeniu, i ma\u0142o kto nie potrzebuje przy tym chusteczki. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 muzeum po\u015bwiecona jest samemu wybuchowi i bezpo\u015brednim jego skutkom. Ogromne wra\u017cenie robi tr\u00f3jwymiarowa wy\u015bwietlana makieta, kt\u00f3ra zaczyna pokaz od s\u0142onecznego, gor\u0105cego poranka 06.08.1945 roku, kt\u00f3remu towarzyszy \u015bpiew ptak\u00f3w. I nagle na niebie pokazuje si\u0119 cie\u0144, bombowiec Enola Gay nadlatuj\u0105cy nad miasto. Nad mostem Aioi spada bomba i widzimy jak rozchodzi si\u0119 fala uderzeniowa, jak miasto na naszych oczach umiera. Na \u015bcianach tej sali wisi ogromna panorama pokazuj\u0105ca te 2 km od hipocentrum. <\/p>\n\n\n\n

Potem idzie si\u0119 salami, gdzie zebrane s\u0105 stopione przedmioty, tu stoi ten s\u0142awny kamie\u0144, na kt\u00f3rym zosta\u0142 cie\u0144 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry czeka\u0142 na otwarcie banku. Tu pokazywane s\u0105 popalone resztki ubra\u0144.<\/p>\n\n\n\n

Nast\u0119pna cz\u0119\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cona jest skutkom bomby. Opowiada o chorobach popromiennych, o strasznym g\u0142odzie, o sieroctwie. Tu mo\u017cna usi\u0105\u015b\u0107 i obejrze\u0107 opowie\u015bci tych, kt\u00f3rzy prze\u017cyli to piek\u0142o, ale utracili rodziny, zachorowali.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Makieta Hiroszimy tego poranka<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Tyle zosta\u0142o <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Stopione przedmioty<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Muzeum robi ogromne wra\u017cenie. W dodatku do nas chyba dopiero tutaj dotar\u0142a skala biedy, z jak\u0105 Japonia zmaga\u0142a si\u0119 w latach powojennych. Bardzo warto to zobaczy\u0107, cho\u0107 zostaje ta wizyta g\u0142\u0119boko w sercu ju\u017c chyba na zawsze. <\/p>\n\n\n\n

Ale dzisiejsza Hiroszima tak kipi \u017cyciem, \u017ce po wyj\u015bciu z muzeum dali\u015bmy si\u0119 jej porwa\u0107. Pora zrobi\u0142a si\u0119 mocno obiadowa, zacz\u0119li\u015bmy wi\u0119c od poszukiwa\u0144 jakiego\u015b \u017ceru. A Hiroszima s\u0142awna jest z jednego dania: hiroszimskiego okonomiyaki. Trafili\u015bmy na g\u0142\u00f3wny deptak handlowy miasta, ale tu nam \u017cadne miejsce w oko nie wpad\u0142o, ale kawa\u0142ek dalej zobaczyli\u015bmy dzieln\u0105 kolejk\u0119 uparcie stoj\u0105c\u0105 do przybytku sprzedaj\u0105cego okonomiyaki. A taka kolejka dobrze \u015bwiadczy\u0142a. Grzecznie si\u0119 ustawili\u015bmy w ogonku, troch\u0119 to potrwa\u0142o, ale dostali\u015bmy wreszcie stolik, przy okazji doczytuj\u0105c si\u0119, \u017ce miejsce to jest wysoko w rankingu najlepszych zdaniem turyst\u00f3w restauracji w Japonii. Z zachwytem podgl\u0105dali\u015bmy jak za specjalnym barem powstaje okonomiyaki. A\u017c wreszcie nasze zam\u00f3wienie zosta\u0142o nam podane do sto\u0142u, a raczej na podgrzewan\u0105 p\u0142yt\u0119 wbudowan\u0105 w st\u00f3\u0142. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Tu tworzy si\u0119 nasze jedzenie<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Okonomiyaki w pe\u0142nej krasie<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dostali\u015bmy do tego pikantny sos, pycha po prostu. To taki nale\u015bniko-omlet, na kt\u00f3ry k\u0142adzie si\u0119 kapust\u0119, makaron, kukurydz\u0119, ser, mi\u0119so, przyprawy i sos. Standardowo jak to u nas, mieli\u015bmy wersj\u0119 wege i wersj\u0119 mi\u0119sn\u0105, obie znakomite.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
To nasza knajpka i kolejka do niej<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Najedzeni, ruszyli\u015bmy zwiedza\u0107 dalej miasto.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Ulica Hondori, najwi\u0119kszy deptak handlowy Hiroszimy<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Taki ciekawy sklepik<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Idziemy ulicami Hiroszimy<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Naszym kolejnym celem by\u0142 zamek. Ten warto by\u0142o zobaczy\u0107 i z zewn\u0105trz i wewn\u0105trz. Ma naprawd\u0119 ciekaw\u0105 ekspozycj\u0119, w\u0142\u0105cznie z tym, \u017ce mo\u017cna przymierzy\u0107 prawdziwy str\u00f3j samuraja, a tak\u017ce potrzyma\u0107 w r\u0119ku autentyczy miecz samuraja. Szczerze si\u0119 przyznam, \u017ce \u0142api\u0105c go, zapar\u0142am si\u0119 mocno, \u017ceby go d\u017awign\u0105\u0107, po czym zbarania\u0142am, bo okaza\u0142 si\u0119 niewiarygodnie lekki – a\u017c trudno w to uwie\u017cy\u0107, ale taki miecz wa\u017cy nieca\u0142y kilogram.<\/p>\n\n\n\n

Znajdziecie te\u017c tam du\u017co informacji o rodzajach zamk\u00f3w, jakie mo\u017cna spotka\u0107 w Japonii, jest te\u017c taras widokowy z pi\u0119kn\u0105 panoram\u0105 miasta, jest kolekcja porcelany i stroj\u00f3w. Zdecydowanie polecamy wizyt\u0119 na zamku, jest co ogl\u0105da\u0107. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Fosa z karpiami i mury<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Nasi kumple koi<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Zamek w Hiroszimie<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Troszk\u0119 zamkowej japo\u0144skiej porcelany<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Nie byliby\u015bmy sob\u0105, gdyby\u015bmy nie zajrzeli jeszcze do lokalnego ogrodu japo\u0144skiego. Ogr\u00f3d Shukkeien, bo tak brzmi jego nazwa, powsta\u0142 w 1620 roku. Oczywi\u015bcie obecnie to ogr\u00f3d odbudowany po 1945 roku, ale nie umniejsza to jego pi\u0119kna. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Shukkeien<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Shukkeien<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Shukkeien<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Posiedzieli\u015bmy w parku a\u017c do jego zamkni\u0119cia, tak uroczo i spokojnie tam by\u0142o. Mieli\u015bmy spory kawa\u0142ek stamt\u0105d do hotelu, dlatego stwierdzili\u015bmy, \u017ce szkoda n\u00f3g, zw\u0142aszcza, \u017ce po Hiroszimie kursuj\u0105 autobusy turystyczne, kt\u00f3re obj\u0119te s\u0105 JR Pass-em. Musieli\u015bmy chwile poczeka\u0107 na niego, siedli\u015bmy sobie na murku, a \u017ce wszechobecna w Japonii klimatyzacja zacz\u0119\u0142a dawa\u0107 si\u0119 naszym gard\u0142om we znaki, postanowili\u015bmy poszuka\u0107 z pomoc\u0105 wujka Googla apteki. Ze zm\u0119czenia wklepali\u015bmy po prostu 'apteka”. Google b\u0142yskawicznie nam podpowiedzia\u0142: najbli\u017csza apteka jest 88 dni i 12 godzin st\u0105d i jeszcze dorzuci\u0142, \u017ce to Apteka Rodzinna. Mijaj\u0105cy nas Japo\u0144czycy troch\u0119 dziwnie na nas patrzeli, ale nie mogli\u015bmy powstrzyma\u0107 chichotu z tego, \u017ce google wys\u0142a\u0142 nas do Polski na piechot\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Wreszcie nadjecha\u0142 autobus, przy czym uwaga – tu inaczej wsiadacie ni\u017c w Tokio czy Kioto, bo w Hiroszimie wsiada si\u0119 drzwiami obok kierowcy, okazuj\u0105c mu od razu bilet lub kupuj\u0105c go u niego. Oczywi\u015bcie my w\u0142adowali\u015bmy si\u0119 drugimi drzwiami i musieli\u015bmy grzecznie przeprasza\u0107 za uchybienie.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
W drodze do hotelu mijamy wie\u017cowiec Karaoke<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dotarli\u015bmy do hotelu, troch\u0119 si\u0119 od\u015bwie\u017cyli\u015bmy i z mocnym postanowieniem podejrzenia jak wygl\u0105da nocne \u017cycie Hiroszimy wyszli\u015bmy na ulic\u0119. I zbaranieli\u015bmy, to co by\u0142o cich\u0105 senn\u0105 uliczk\u0105 zmieni\u0142o si\u0119 ca\u0142kowicie.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Hiroszima by night<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Kontrast by\u0142 taki, \u017ce mieli\u015bmy wra\u017cenie, \u017ce nam hotel kto\u015b przeni\u00f3s\u0142 do innej dzielnicy. Pokr\u0119cili\u015bmy si\u0119 troch\u0119 w tym coraz to bardziej rosn\u0105cym t\u0142umie, jako \u017ce to by\u0142 pi\u0105tkowy wiecz\u00f3r. Mieli\u015bmy nadziej\u0119, \u017ce odnajdziemy tam mo\u017ce jaki\u015b przyjemny klub jazzowy, ale nic takiego nie wypatrzyli\u015bmy. Nogi nas zacz\u0119\u0142y ju\u017c okropnie bole\u0107, wi\u0119c grzecznie zawr\u00f3cili\u015bmy do hotelu i jak przysta\u0142o srebrnow\u0142osym, padli\u015bmy i zasn\u0119li\u015bmy natychmiast. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Rano autobusem podjechali\u015bmy na dworzec kolejowy, \u017cegnaj\u0105c pi\u0119kne Kioto, bo czeka\u0142 na nas ju\u017c kolejny cel podr\u00f3\u017cy, czyli Hiroszima. Na dworcu odnale\u017ali\u015bmy nasz shinkansen Nozomi (czyli Nadzieja), wskoczyli\u015bmy do niego i ruszyli\u015bmy w drog\u0119. Do pokonania mieli\u015bmy 366 km, co zabra\u0142o Nozomi mniej wi\u0119cej 1 godzin\u0119 i 40 minut, tak drodzy pasa\u017cerowi IC, da si\u0119… … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":633,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[44,3],"tags":[],"class_list":["post-580","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-hiroszima","category-japonia","latest_post"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/580","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=580"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/580\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":629,"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/580\/revisions\/629"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/633"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=580"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=580"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/sztefan.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=580"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}